'Netneutraliteit is hoeksteen van het internet'

Grote telco's ondermijnen netneutraliteit en het open internet, stelt backboneprovider Cogent. Het plan van Kroes biedt geen soelaas.

Grote telecombedrijven ondermijnen netneutraliteit en het open internet, stelt backboneprovider Cogent. Het plan van Neelie Kroes biedt geen soelaas. In tegendeel.

'Netneutraliteit is hoeksteen van het internet'

Grote telco's ondermijnen netneutraliteit en het open internet, stelt backboneprovider Cogent. Het plan van Kroes biedt geen soelaas.

Er woedt al jaren een koude oorlog tussen telecomaanbieders, transitproviders en webbedrijven over doorgifte van het exploderende internetverkeer. Die strijd escaleert momenteel, zowel in Europa als in de VS.

Er wordt onderzoek gedaan naar mogelijk machtsmisbruik van een aantal grote telecombedrijven die miljoenen mensen internettoegang bieden. Terwijl de datahonger van hun abonnees toeneemt, weigeren zij hun infrastructuur daarop aan te passen. Tenzij de contentaanbieders zoals Google, Facebook en Netflix meebetalen.

Groen licht voor omstreden tolweg

Ondertussen lijkt Neelie Kroes juist groen licht te geven aan dit omstreden alternatieve tolwegmodel, waar aanbieders aan telco's betalen voor gegarandeerde datadoorgifte aan eindgebruikers. Dat blijkt uit een gelekt concept van de verordening. Een meerderheid van het Europarlement zit dit echter niet zitten.

Transit- en backboneproviders spelen een cruciale rol om alle netwerken waaruit het internet bestaat met elkaar te verbinden. Contentpartijen betalen voor deze transit, en de transitpartijen wisselen onderling verkeer uit, peering geheten. Ook tussen het transitnetwerken en de netwerken van accessproviders wordt gepeered. Dit gebeurt in de regel met gesloten beurzen: de klant van de transitprovider heeft immers al betaald, en de abonnee van de access provider ook.

Met de explosie van dataverkeer betekent lijkt er echter een einde te komen aan dit open model. Steeds vaker weigeren grote access providers, niet toevallig meestal oud-monopolies, om hun connectiviteit met transitpartijen uit te breiden, tenzij er wordt betaald.

Peeringmodel gesaboteerd

Voor Dave Schaeffer, CEO van transitprovider Cogent, is de maat vol. In achterkamertjes wordt het open internet naar de knoppen geholpen. Cogent is de grootste backboneprovider ter wereld gemeten in het aantal connecties. Het hanteert een strikt open peeringbeleid, maar dat beleid wordt de laatste tijd gesaboteerd door enkele grote access providers.

De grote telecomproviders in Europa en de VS, trachten hun krakende businessmodellen te kantelen. Maar niet door innovatie en eerlijke tarieven voor hun klanten, maar door via machtsmisbruik content- en transitpoviders te dwingen om ook te betalen voor de data waarvoor abonnees al betaald hebben.

Met name Deutsche Telekom, France Telecom (nu Orange) en Telefonica trachten al jaren het open internet te ondermijnen door exclusieve deals af te dwingen met content- en transitpartijen. Over de ruggen van hun betalende klanten heen spelen ze machtsspelletjes door te weigeren hun connectiecapaciteit te vergroten, tenzij er aan de ‘aanbodkant’ ook betaald wordt. “Crazy”, Schaeffer heeft er geen ander woord voor.

Netneutraliteit hoeksteen

Zowel de Europese Commissie als de waakhond FCC doen onderzoek naar machtsmisbruik, maar Schaeffer is er niet gerust op. Zeker niet nu het voorstel van Neelie Kroes juist groen licht lijkt te geven aan deze tolwegconstructie. Gezien het recente gedrag van telecombedrijven is het voor Schaeffer zonneklaar dat netneutraliteit, een 'hoeksteen van het internet', moet worden afgedwongen. “Anders lijdt het internet, lijden consumenten en lijdt de maatschappij”, aldus Schaeffer resoluut.

Telefonica weigert zelfs met Cogent te peeren, er is momenteel alleen een indirecte connectie via Frankrijk. Ook France Telecom is weigerachtig. Schaeffer: “We hebben gezegd: wijs ons twintig plaatsen in Frankrijk aan waar jullie kunnen connecteren, en wij zullen alle kosten dragen om het verkeer daar te krijgen. Maar nee, ze houden het bij één connectiepunt in Parijs.”

Zowel het saboteren van de open peeringcultuur als het bieden van een aparte tolweg voor gegarandeerde doorgifte bedreigen het open internet, concludeert Schaeffer. "Zoals mijn moeder zei: 'two wrongs don’t make a right."

Monopolistisch gedrag

Conflicten tussen transitpartijen zijn overigens niet nieuw, en Cogent is niet vies van een robbetje vechten met concurrenten. Door strategische peering en tactische overnames is het bedrijf immers groot geworden. Maar de conflicten met de grote access providers zijn van een andere orde, zij hebben immers veelal een natuurlijk monopolie op de infrastructuur in een land.

Maar is transitreus Cogent dan niet zelf heel machtig? Dat is zeer relatief, aldus Schaeffer. Het is zeker een voordeel voor kleine webpartijen om hun verkeer door Cogent te laten verspreiden, want het bedrijf heeft een goede onderhandelingspositie.

Maar die positie is er absoluut geen van macht, benadrukt Schaeffer. Ten eerste is de concurrentie moordend en (mede daardoor) de transitmarges flinterdun. Een ‘backbone’ klinkt misschien heel wat, maar het is veel eenvoudiger te repliceren dan een fijnmazig last mile netwerk, legt Schaeffer uit.

Ten tweede wordt de verhouding duidelijk als je naar de omzet kijkt. Cogent, zoals gezegd de allergrootste transitprovider (naar connecties) heeft een jaaromzet van iets meer dan 200 miljoen euro. Een kabouter dus in vergelijking met de miljarden die de grote telecomreuzen in Europa en de VS omzetten. Ter vergelijking: Deutsche Telekom zet jaarlijks 60 miljard euro om.

Cogent heeft overigens geen problemen met alle oud-telecommonopolies. “Met bijvoorbeeld KPN, Belgacom en Telenor werken we prima samen, zij zijn ook bereid meer connecties te maken. Logisch, want hun klanten willen steeds meer toegang tot diensten van onze klanten.”

Niet dubbel betalen voor data

Open peering geschiedt met gesloten beurzen. Voor transitpartijen onderling werkt dit alleen als beide peeeringpartners min of meer even veel verkeer transporteren, de zogeheten symmetrie. Bij access providers heeft deze symmetrie nooit bestaan, en groeit die zelfs steeds schever: het internet wordt steeds meer een contentbezorgdienst.

Dat is een probleem voor de isp's. Maar, constateert Schaeffer, uiteindelijk heeft de eindgebruiker al betaald voor die toegang, voor die data. Als de bezorger zou moeten meebetalen is dat dubbelop.

“Ik heb medelijden met de telco's, ze hebben een probleem. Maar dat is wel hun eigen probleem. Ze hebben jarenlang beloftes gedaan van enorme bandbreedte en onbeperkte toegang. Maar nu de databehoeften van hun klanten in de buurt komen van die beloftes, kunnen ze die niet waarmaken.”